„— kiedy został sam, pomyślał, że obłęd być może polega jedynie na wyczuciu humorystyki przeznaczenia. Jeśli się pewnego dnia zrozumiało — przyglądał się uważnie swemu odbiciu w lustrze — że zadaniem bytu jest zmuszać ludzi do działalności we własnej obronie i tą drogą tworzyć rzeczywistość; jeśli się odkryło tę prowokację, wówczas należy milczeć lub mówić na inny temat. Nie darowują tych tekstów. Można się obudzić w drewnianej klatce furiata. Styl! — podniósł palec na znak, że znalazł trafne słowo — styl osobowości, oto co trzeba sobie stworzyć. Jedyna rzecz, której się tutaj nie tępi.
— gdy Keller pojawił się u niego w nocy z przyprawioną brodą i w habicie, miał ochotę wyrzucić go za drzwi. Później siedział naprzeciw niego i pił, przypatrując mu się ukradkiem spod ociężałych
7 Dżoker
powiek. Nie przerywał, wysłuchał jego pełnomocnictw. — Keller — odezwał się nagle — niech pan im powie, że ja zwariowałem. — Śledził wyraz jego twarzy—Rzucałem w pana skórkami pomarańczy i jadam wyłącznie żołędzie. Zgadza się pan — Proszę mówić serio — wydusił z siebie Keller — muszę przywieźć konkretną odpowiedź,.. — Niech im pan powie oszalał, nie chce się podporządkować, wypił butelkę atramentu. Keller, radzę panu także wypić. — Proszę nie sądzić, ekscelencjo — rzekł Keller — że nie rozumiem, o co chodzi. — Więc niech im pan powtórzy wisi głową w dół i w tej pozycji świat wydaje mu się harmonijny. Dlaczego pan nie pije Za zdrowie pułkowników! — Keller nie ruszył kieliszka. — To, co pan chce ze sobą zrobić — powiedział — nikomu się jeszcze nie udało.“(9)