„Miasto zaczęło się rozwijać, budowano nowe osiedla i sklepy, przystąpiono do remontu kamienic, na których już wcześniej położono krzyżyk. Niezależnie od tego czy metoda prof. Budryka zdała w Bytomiu egzamin, czy nie (o czym nieco dalej) gród ten zawdzięcza mu wiele.
Przyjrzyjmy się bliżej teorii Budryka. W czasach, gdy uczony krakowski ją ogłosił — wydawała się herezją. Ale jak to często bywa — po latach herezja zamienia się w aksjomat naukowy. Tak stało się i tym razem. Wedle teorii Budryka wydobywa się obecnie węgiel nie tylko pod miastami górnośląskimi, ale także pod wieloma innymi miastami świata. Z osiągnięć polskiego uczonego korzystają Niemcy z NRD i RFN, Czesi, Węgrzy, Rosjanie, nawet Chińczycy. Wszyscy przyjeżdżali do Bytomia po
ickau (NRD), pod Duisburgiem (RFN), Tatabanyą (Węgry), Ostrawą i Karwina (Czechosłowacja), pod miastami Donbasu i kilkoma .środkami górniczymi w Chinach stosuje się Budrykową „metodę skrępowanej eksploatacji". Wszędzie z dobrym skutkiem. Jak na złość akurat pod Bytomiem efekty nie są najlepsze. Żeby zrozumieć przyczyny niepowodzeń trzeba poznać założenia tej metody. Wyjaśnia je wspomniany już inż. Wanior, jeden z uczniów Budryka“(3)