„P. Instytut Goethego, pańskim zdaniem, uprawia politykę nieoficjalną, prawda
M. Ja nie chciałbym w to wnikać, pan mnie rozumie...
P. Rozumiem, tak. Spędził pan tam przyjemne wieczory
M. O tak, słuchałem wieczornych recitali fortepianowych w wykonaniu pianistów niemieckich...
P. Panie majorze, jeśli dobrze pana zrozumiałem, to Instytut Goethego dostarczał jakiegoś łatwo wpadającego w ucho akompaniamentu muzycznego do tego, co pan robił w Kongu
M. Rzeczywiście, Instytut Goethego doskonale pojął, o co w Kongu faktycznie chodzi.
P. Panie majorze, nosi pan na lewej piersi Żelazny Krzyż I klasy. M. Do tej pory.
P. Do tej pory. Kiedy go pan otrzymał M. W 1945 roku.
P. Czy wie pan, kiedy ów order, który pan nosi na lewej piersi, został ustanowiony
M. Tak, w 1813 roku we Wrocławiu, w mojej śląskiej stolicy.
P. W związku z czym jednak
M. W związku z wojną o wolność. Jestem za wolnością, za wolnością wszystkich ludzi. Niezależnie od tego, czy są Prusakami, czy też Kongijczykami.
P. Pański Żelazny Krzyż ma w środku swastykę.
M. Niech pan nie dopatruje się w tym niczego szczególnego, jest to bowiem odznaczenie z okresu drugiej wojny światowej. Nie ma to żadnego związku z moimi zapatrywaniami politycznymi. Jestem wprawdzie Niemcem, ale niech pan, proszę, nie traktuje tego jako jakiegoś symbolu politycznego czy czegoś w tym rodzaju. Bo to tylko symbol czasu, w którym służyłem jako żołnierz w Niemczech.“(14)